Rijk worden door te geven

mf-8-weken

Een tijdje geleden stond ik in de rij in de supermarkt. De vrouw voor mij haalde al haar verzamelde kortingsbonnetjes boven, wel een bonnetje voor ieder product. Ik vroeg me af of ze daar werkelijk gelukkiger van werd. Als je alleen al denkt aan de tijd die nodig is om al die bonnetjes te verzamelen. En de extra tijd aan de kassa, een plek waar nu toch echt niemand graag vertoeft.
Gratis klinkt vaak als een toverwoord in de oren. Heb je al gezien hoe mensen zich volproppen in as much as you can eat-restaurants? Of gemerkt dat je aan een hotelbuffet zelf te vaak te veel opschept? Waarom willen we opstapelen, in onszelf of in ons huis?
We zijn gefocust op ‘ik’, ‘mijn voordeel’ en ‘meer hebben’. In mindfulness noemen we dat het ik-mij-mijn-syndroom. Wat is dat precies? Stel dat de prachtige horloge van je buurman valt en kapot is. Je zal er niet wakker van liggen. Stel daarentegen dat jouw nieuwe horloge valt en kapot is. Voelt dat anders? Dat is omdat het over ik, mij, mijn gaat. Hoe meer fixatie daarop, hoe meer spanning. Het maakt ons niet echt gelukkig.

Tegenwoordig kan je heel veel muziek gratis downloaden van het internet. Iemand vroeg me: waarom er dan nog voor betalen? Vanuit zijn eigen perspectief heeft hij gelijk. Maar als je het perspectief van de muzikanten inneemt, als je stilstaat bij de tijd en de investering die zij zich getroost hebben om kwalitatief te leveren, is het voor hen een ontgoocheling dat hun werk door veel mensen zomaar gepikt wordt. Betalen voor muziek is dan een manier om appreciatie te uiten voor de muziek die ze gerealiseerd hebben en waarvan jij nu geniet.

Onderzoek toonde aan dat mensen gelukkig worden door te geven. Soms kan alleen al denken aan iets kopen voor iemand anders gevoelens van geluk opleveren. Dat is innerlijke rijkdom. Het angststemmetje zal misschien ook wel opduiken en verhalen bedenken die goedpraten dat je neemt zonder er iets tegenover te stellen …. Onze angst wil altijd overnemen. Angst denkt kortzichtig in termen van hier en nu overleven en ziet het leven als een strijd. Angst kan niet echt gelukkig zijn en kan niet geven. Het maakt je slaaf van ‘winst moeten maken’ en steeds een potentieel tekort moeten opvullen.

Toen ik in de VS een cursus volgde over the art of living werd gezegd: pay the high price, eerder dan altijd te vissen voor de laagste prijs. Op die manier creëer je een mentaliteit van overvloed in je eigen beleving. Probeer daarom eens niet steeds te focussen om je eigen profijt, zie het als een exchange. Misschien wil je wel de hoge prijs betalen en zien hoe het voelt, niet hoe je erover denkt. En ja, dat is een daad vanuit een gevoel van overvloed, zowel in geven als ontvangen. Het opent je innerlijke vreugde. Het zorgt er ook voor dat je portefeuille niet vol zit
met klantenkaarten. Iedere winkel wil je zo’n kaart meegeven en al te vaak gaan we daar graag op in om toch maar ons voordeel te doen ergens in de toekomst. Een stapel klantenkaarten in de vuilbak kieperen, het betekent al wat minder ballast om mee te slepen …
Om te eindigen nog een goede raad voor het moment dat je merkt dat je niet de laagste prijs betaald hebt: misschien wordt dat geld wel beter benut dan door jou … Dat weet je natuurlijk nooit, maar laat het los, laat zijn. Wat voorbij is, is voorbij. Kijk vooruit en geniet van wat nog komen moet.